انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶،حاشیه های را به همراه داشت که پر رنگ تر از متن آن بود.

به گزارش خبرنگار حوزه دولت گروه سیاسی کلام ایران ، یکی از اتفاقات مهم در سال ۹۶ برگزاری دوازدهمین انتخابات ریاست جمهوری در کشورمان بود.در واقع بهار سال گذشته هیاهوی خاصی را در فضای سیاسی کشور به وجود آورده بود.این انتخابت  با شش رقیب آغاز شد و در نهایت بین چهار نفر از آنها رقابت به صورت رسمی گرم گرفت که در نهایت  این رقابت سیاسی با پیروزی رییس جمهور دوره گذشته به انتهای خود رسید. هرکدام از نامزدهای این انتخابات طیف خاصی از جامعه را نمایندگی می کردند و نقدهایی را نیز نسبت به وعده‌ها و حتی عملکردهای یکدیگر وارد می کردند.اما آنچه که نه تنها در این انتخابات بلکه در سایر انتخابات در ایران نیز مرسوم است حاشیه های پررنگ تر از متن  رقابت های سیاسی است.

حاشیه های پررنگ تر از متن انتخابات سال 96

 

از آنجاییکه انتخابات  ریاست جمهوری ۹۶ نیز فارغ از حاشیه نبود، در این گزارش به  سه مورد از  مهم ترین حاشیه های  انتخابات سال گذشته می پردازیم.

از هر قشری در صف طویل انتخابات ریاست جمهوری 

یکی از مهم ترین حاشیه های انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته وجود افراد از اقشار و سن های مختلف در صف ثبت نام برای نامزدی در انتخابات دوازدهم ریاست جمهوری بود. نام نویسی از نامزدهای انتخابات دوازدهم صبح روز سه شنبه با دستور وزیر کشور آغاز شد.

از اسطوره های  اعتماد به نفسی که خود را موظف می دانستند در صف انتخابات ریاست جمهوری بایستند می توان به این موارد اشاره کرد: فردی از استان کرمان به همراه دختر ۳ ساله خود برای ثبت نام به وزارت کشور مراجعه کرد و قصد ثبت نام خود و دختر خود را داشت که به دختر بچه وی اجازه ثبت نام داده نشد. وی هدف از ثبت نام دختر سه ساله خود را شروع فعالیت سیاسی او دانست.

فردی لاهیجانی با تحصیلات فوق لیسانس تربیت بدنی به ستاد انتخابات وزارت کشور آمد و گفت:با توجه به شرایط حساس منطقه، ایران به رئیس جمهوری جنگ طلب نیازمند است و من همان فرد مورد نظر هستم.وی ادعا کرده بود:اگر تایید صلاحیت شود و مردم به او رای دهند، انتقام پدرش را از ترامپ خواهد گرفت….همچنین در اظهار نظری جنجالی گفته بود امکان ترورش نیز وجود دارد….

در ادامه فردی  با شعار “استقلال” وارد ستاد انتخابات کشور شده  و در پاسخ به سوالی در خصوص برجام گفته بود:اصولا هیچ اعتقادی به برجام ندارم و نمی خواهم حتی یک کلمه راجع به آن صحبت کنم….از عجایب دیگر انتخابات در ایران ورود افراد عجیب الخلقه در صف انتخابات ریاست جمهوری است در این میان فردی با نام مستعار “گراز” خود را لایق نمایندگی ۸۰ میلیون جمعیت می دانست.این آقای گراز در اظهار نظری کارشناسی اعلام کرده بود:ایران ۵ سال دیگر تبدیل به کویر می شود؛ اگر تایید شوم برای جلوگیری از این اتفاق برنامه دارم….
حاشیه های پررنگ تر از متن انتخابات سال 96
حضور فردی  که حتی  کفش نیز به پا نداشت و با دمپایی برای ثبت نام جهت رییس جمهور شدن به وزارت کشور مراجعه کرده بود اوج هنرمایی در ثبت نام انتخابات بود. وی علت را بزرگ بودن پای خود بیان و در حالی که می‌گفت نگهبان  یک کارخانه کاشی سازی است از  قصدش برای شنا با ترامپ رییس جمهور آمریکا  در اقیانوس هند برای خبرنگاران حاضر سخن گفت… برخی با نیز با توسل به وحی و الهام خود را در صف ثبت نام کنندگان جا کرده بودند برای مثال فردی  که بازنشسته بیمه بود در پاسخ به این سوال که چرا برای ریاست جمهوری ثبت نام کرده است؟اظهار کرده بود: از خداوند به او الهام شده تا ثبت نام کند. و یا  فردی با حضور در ستاد انتخابات کشور در خیابان فاطمی تهران ادعای پیغمبری کرده  و گفته بود : از طرف خدا مامور شدم تا با رئیس جمهور شدن مردم را نجات دهم.برادران دو قلویی نیز با نام حسن وحسین متولد ۱۳۶۶ با شعار اشتغال برای ثبت نام در صف ایستاده بودند.
حاشیه های پررنگ تر از متن انتخابات سال 96
 اینها تنها مواردی از دهها موردی است که جهت  انتخاب  شدن برای دوازدهمین رییس جمهور ایران کشوری با هشتاد میلیون جمعیت و دارای یک موقعیت راهبردی در جهان   با ذخایر عظیم انرژی،خود را لایق می دانستند. کم سوادی است اگر نام چنین موردی را دموکراسی یا آزادی بیان یا هر چیز که فکر می کنیم غربی ها اختراع کرده اند و برای ما خوب است بذاریم. تنها نامی که می توان برای این پدید ه عجیب در کشورمان بگذاریم کمبود قانون و تشنگی برخی برای دیده شدن است. چنین اتفاقاتی نه تنها صرف وقت و هزینه بالا است،بلکه تا حدودی توهین به روند  گردش نخبگان در کشور است. نمایندگان محترم مجلس باید فکری به حال  این  سندروم  ثبت نام و دیده شدن در صف انتخابات ریاست جمهوری بکنند. قوانین کشور ما  برای تعیین شرایط انتخابات ریاست جمهوری  با نواقص بسیاری روبرو است،که نتیجه ان می شود دختر سه سال یا مردی که خواهان شنا با ریئس جمهور آمریکا است. امیدواریم حداقل برای سه سال آینده که انتخابات ریاست جمهوری دوباره برگزار می شود، با  چنین حاشیه  هایی روبر نباشیم.

به اسم مناظره، به کام اتهام زنی 

یکی دیگر از حاشیه‌های انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶  مناظراتی بود که بین کاندیداها رسمی برگزار شد. در این مناظرات شش کاندیدای اصلی که بعد ها به چهار نفر تقلیل پیدا کرد، از طریق رسانه ملی  که بستر مناسبی را برای دیدگاههای آنها فراهم کرده بود، آرا و نظرا ت خود را نسبت به بحث های مختلف اعم از اجتماعی، سیاسی و اقتصادی بیان کردند. تقریبا ۱۸۰ دقیقه وقت در طی سه مناطره برای کاندیداها در نظر گرفته شد تا بتوانند نظرات کارشناسی ،دقیق و منطقی خود را نسبت به موضوعات و مشکلات مختلف کشور بیان کنند. اما حاشیه های این دیدگاهای منطقی به اصل و هسته اصلی مباحث مطرح شده می چربید.برای مثال گفت و گوی تندی بین دو کاندیدا مطرح شد اتهاماتی نسبت به یکدیگر روا کردند که مرزهای بحث کارشناسی را چند صد و شاید هزاران کیلومتر جابه جا کرد.

حاشیه های پررنگ تر از متن انتخابات سال 96

کشورما در برهه کنونی تشنه  برنامه ریزی دقیق و مدون برای طی کردن مسیر توسعه است. ما در شرایط کنونی نیاز به این موضوع داریم که نخبگان سیاسی کشورمان به دور از هر حاشیه ای و دل سوزانه فارغ از تعصبات حزبی و گروههی نظری مدون و دقیق را برای حل مشکلات کشور بیان کند. اما متاسفانه بخش هایی از مناظرات انتخابات چنین فضایی را به مردم القا نکرد. اتهام زنی های ناروا و فارغ از هر گونه منبع موثق نسبت به یکدیگر پیش کشیدن دعواهای  سیاسی و به حاشیه کشیدن مشکلات کشور سهم مهلکی است که می تواند دشمن تر از هر دشمنی مسیر توسعه اقتصادی کشور را با مانع روبرو کند. لذا امیدورایم در مناظرات بعدی در هر انتخاباتی به دور از دعواهای جناحی و سیاسی نامزهای انتخابات با سبد پربا تری از برنامه ریزی دقیق؛ خود را در معرض انتخاب مردم قراردهند نه وعده، اتهام و تنش….این عملکرد مسئولان است که به مردم می فهماند قابل انتخاب هستند یا خیر.

نامزدهای در سایه رسم عجیب انتخابات ایران

از دیگر ویژگی های انتخابات ریاست جمهوری  دوازدهم وجود  دو کاندیدایی بود که به طور رسمی  تا روزهای آخر انتخابات به تبلیغات پرداختند،اما همان طور که از ابتدا نیز قابل پیش بینی بود در نهایت به نفع کاندیدای هم فکر خود کناره گیری کردند. البته این مورد برای اولین بار نیست که رخ می دهد در  دوره های گذشته نیز چنین اتفاقی در انتخابات ریاست جمهوری کشور رخ داده بود. اما سوال اینجاست که کاندیدای ضربه گیر تا کی و کجا در انتخابات کشورما مرسوم خواه بود؟ مطرح شدن دیدگاه های هم سو از یک سرچشمه مشترک چگونه می تواند زمینه تبین مسائل مختلف  کشور را به خوبی  فراهم کند؟در هر رقابت انتخاباتی هر چیزی امکان دارد مطرح شود لذا  ازدعواهای  سیاسی تا دیدگاههای منطقی و کارشناسی را در بر می گیرد اما نکته مهم اینجاست که بعد دوم یعنی  ابعاد منطقی با برنامه ریزی مدون پر رنگ تر شود. در حالیکه متاسفانه این موضوع در بخش هایی از مناظرات سال گذشته مغفول ماند.

حاشیه های پررنگ تر از متن انتخابات سال 96

آنچه که از حاشیه های انتخابات ریاست جمهوری سال  گذشته بر می آید این است که کشور ما در برنامه ریزی و قوانین دچار محدودیت است.بنابراین امیدورایم برای انتخابات پیش رو این کمبود ها برطرف شود تا کشورعزیزمان به خوبی مسیر رشد و توسعه را با انتخاب بهترینها و اصلح ترین ها طی کند.

انتهای پیام/

این خبر را به اشتراک بگذارید :